5 veelvoorkomende auditbevindingen bij IFS-audits

De toenemende risico’s voor voedselveiligheid maken certificering relevanter dan ooit. Met een audit tonen organisaties niet alleen aan dat zij voldoen aan de voedselveiligheidseisen; er wordt ook gekeken naar producteisen die voortvloeien uit wet- en regelgeving en klantspecifieke eisen. Tijdens deze audits komen auditoren diverse zaken tegen, maar wat zijn veel voorkomende auditbevindingen tijdens IFS-audits? Samen met Senior Lead Auditor Jill Janssens zetten we vijf veel voorkomende auditbevindingen op een rij.

Een voedselveiligheidsaudit tegen de IFS Food-norm gaat verder dan alleen voldoen aan het managementsysteem. “Met een IFS-audit kijken we niet alleen naar de status van het voedselveiligheidsmanagementsysteem, ook wordt er gekeken naar het kwaliteitsmanagementsysteem voor product- en procescompliance,” legt Janssens uit. Er wordt niet alleen gekeken naar de verbeterpunten, maar ook naar zaken die al goed gaan. “Tijdens de audit is het belangrijk dat er een realistisch beeld geschetst wordt van de actuele situatie.”

Naast een realistisch beeld, opent een IFS-certificaat ook de deuren naar grote

 retailers. “Het overgrote deel van de retailers eist een GFSI erkend certificaat. Met een certificering tegen IFS voldoen producten aan deze eis van de retailers,” vertelt Janssens. “Voor producenten is het certificaat daarom van grote waarde. Producenten waarborgen niet alleen de voedselveiligheid conform de wet- en regelgeving, maar maken ook onafhankelijk aantoonbaar maken dat zij aan de klanteisen voldoen.”  Volgens Janssens ligt de kwaliteit bij IFS-certificering hoog. Tijdens het certificeringsproces zijn veel aanvullende controles ingebouwd, waardoor de hoge kwaliteit gewaarborgd wordt.

Auditbevinding 1: Klantafspraken zijn cruciaal

Binnen IFS spelen klanteisen een belangrijke rol. “Een van de pijlers van IFS zijn de klanteisen,” benadrukt Janssens. “Het leveren van een product moet voldoen aan de eisen en afspraken die gemaakt zijn met de klant. Dit betekent bijvoorbeeld dat als er al een kleine wijziging in de productie zit door een grondstof af te nemen van een andere leverancier, dit al met de klant gecommuniceerd moet worden als dit invloed heeft op de gemaakte afspraken. Wordt dit niet gecommuniceerd, dan heeft dit gevolgen voor het certificaat.” Producenten zijn verplicht om te communiceren als er veranderingen plaatsvinden gedurende productie, omdat deze wijzigingen mogelijk ook van invloed zijn op de kwaliteit van het eindproduct of op de gemaakte afspraken. Voor veel organisaties is dit een aandachtspunt. Zij realiseren zich niet altijd dat dergelijke wijzigingen, als deze niet aantoonbaar goedgekeurd zijn door de klant, kunnen leiden tot een intrekking van het certificaat.

Auditbevinding 2: Is de HACCP in orde?

Hazard Analysis Critical Control Points (HACCP) is een systematische preventieve benadering van voedselveiligheid die fysische, chemische en biologische gevaren aanpakt als middel tot preventie in plaats van kwaliteitscontroles op eindproducten. “Wat we veel tijdens audits zien, is dat bedrijven de monitoring en het updaten van de gevarenanalyse niet voldoende onder controle hebben. In sommige gevallen ontbreekt het aan gevaren en processen of wordt er niet naar de juiste wetgeving verwezen, waardoor limieten voor bepaalde parameters, zoals chemische contaminanten, niet op orde zijn,” licht Janssens toe.

Auditbevinding 3: Verpakkingsmaterialen worden onderschat

Europese wetgeving stelt strenge eisen aan verpakkingsmaterialen van voeding. De IFS-norm vereist dan ook dat verpakkingsmaterialen veilig zijn en het verpakkingsproces voldoet aan strenge hygiëne-eisen. De IFS-audit vraagt daarom om een gevarenanalyse. Deze gevarenanalyse is ook van toepassing op de verpakking. Dit leidt volgens Janssen eveneens tot veelvoorkomende auditbevindingen. “Bij het bedrukken van verpakkingsmaterialen moeten bedrijven niet alleen de specificaties aan kunnen tonen. Het is ook van belang dat aantoonbaar is gemaakt dat de inkt van de verpakking voor de THT-datum niet kan migreren naar het product. Hiervoor is een gedetailleerde risico-analyse noodzakelijk.”

Auditbevinding 4: Productieomgevingen voldoen niet altijd aan de eisen

Om de voedselveiligheid te garanderen stelt de IFS-norm strenge eisen aan de productieomgeving. Dat klinkt voor de hand liggend, maar toch ziet Janssens met enige regelmaat problemen op productielocaties. Dit kan variëren van onvoldoende hygiënemaatregelen tot defecte apparaten. Vanuit de norm worden hoge eisen gesteld om zo de kans op kruisbesmetting, ongedierte-infestatie en verontreiniging te minimaliseren. “Het is van belang dat de productieomgeving in uitstekende conditie is. Bij defecte tegels en/of beschadigingen aan machines kunnen de gevolgen zijn dat stukjes van de tegels of de machine in het product terecht komen,” legt Janssens uit. Organisaties kunnen dit voorkomen door tijdig onderhoud en controles uit te voeren en deze procedures vast te leggen.

Auditbevinding 5: Breng allergenen in kaart

Allergenenbeheer is niet alleen een eis vanuit de norm, maar ook een wettelijke verplichting. Zo moeten organisaties de 14 wettelijk verplichte allergenen in kaart brengen. Toch schrijft Janssens regelmatig bevindingen op allergenenbeheersing. De norm eist dat organisaties een sluitend allergenenmanagement hanteren. “Organisaties die een IFS-certificering willen behalen moeten inzicht hebben in de risico’s op kruisbesmettingen. Daarnaast wordt verwacht dat de organisaties een volledige risicoanalyse hebben uitgevoerd op gebruikte grondstoffen en het volledige productieproces,” verklaart Janssens.

Voorkomen is beter dan genezen

Om het meeste profijt te hebben van een voedselveiligheidsmanagementsysteem benadrukt Janssens dat het essentieel is om processen te structureren en te communiceren over deze processen. Als voorbeeld noemt Janssens de voedselveiligheidscultuur. “Een concreet voorbeeld dat ik in de praktijk al enkele keren ben tegengekomen is dat er weinig gecommuniceerd wordt over de voedselveiligheidscultuur en dat het ook onvoldoende wordt gedragen in de organisatie. Bij de implementatie van een voedselveiligheidscultuur is het essentieel dat iedereen geïnformeerd wordt over de genomen maatregelen en dat het intern gedragen wordt. Uiteindelijk is het behalen en behouden van een IFS-certificaat de verantwoordelijkheid van de hele organisatie en daarbij is goede communicatie en het vastleggen van alle processen cruciaal.”  

20/07/2026 11:50:00